SOPHIE STRAAT

Protestzangeres Sophie Straat maakte in 2020 een bliksemstart van haar carrière mee. Haar debuut EP ’T Is Niet Mijn Schuld’ (2020) won een Edison en voor het debuutalbum ‘Smartlap Is Niet Dood’ (2023) volgden nominaties voor 3FM Awards, Edisons en de Amsterdamprijs voor de Kunst. Haar EP ‘Gebroken Spiegels’ (2024) bestaat uit één lang lied, opgenomen met het Metropole Orkest, en is volgens De Groene Amsterdammer “zeldzaam groots opgezet en gedurfd”. Binnen een paar jaar groeide Sophie Straat uit tot “het boegbeeld van de generatie twintigers die maatschappelijk betrokken is” (Volkskrant) en verzamelde met haar muziek meer dan vijftien miljoen streams. Haar nieuwste album ‘Wie de fak is Sophie Straat’ (2025) is een scherpe, muzikale dissectie van Nederland en ontving lovende reacties van pers en media.

Live maakte Sophie indruk op festivals als Oerol, ITGWO, Best Kept Secret, Concert at Sea, Wildeburg, Lowlands en Pukkelpop (BE), alsook met uitverkochte clubtours door het hele land, met als kers op de taart Sophie Straat’s Protestfest; een viering van protest en activisme in podiumkunsten, al drie jaar op rij in een volledig uitverkocht Paradiso, Amsterdam. Inmiddels is deel 4 van dit festival aangekondigd op 28 maart 2026.

"Naast haar muziek maakt Sophie Straat als multidisciplinair kunstenaar ook artwork, foto’s en films, zoals haar korte film ‘Mooier Als Je Lacht’ die om drie albumsongs draait. Sophie Straat is hier om iets te vertellen met haar protestliederen, met als uiteindelijke doel om verandering teweeg te brengen. Want de wereld is kut en wordt alleen nog maar kutter, maar “de revolutie is niet meer te stoppen” (-De Standaard, BE).